نگار

این فیلم نشان دهنده ی غیرت یک جوان ایرانی نسبت به خواهر خود بود . فیلم روز سوم یکی از فیلم های بسیار زیبای جنگی بود که تونست جایگاه بسیار خوبی رو در بین مردم پیدا کنه ... موضوعی بسیار متفاوت با بقیه فیلم های دفاع مقدس داشت و از بازیگران بسیار خوبی هم در این فیلم استفاده کرده بودند . مخصوصا حامد بهداد (فواد) پوریا پورسرخ (رضا) و برزو ارجمند (امیر)
به نظر من جایی که امیر به رضا حمله ور می شود و (برای خواهر خودش غیرت نشان میدهد) خیلی صاف و ساده به پایان رسید و امیر و رضا با هم کنار اومدن این یکی از ضعف های فیلم و دیگری یکی صحبت های رضا و سمیره که لحجه آبادانیشون خوب نبود بعضی جا ها به فارسی تبدیل می شد ... که میشه نا دیده گرفت ... یکی از مهم ترین نقاط ضعف جاهایی بود که ایرانی ها و عراقی ها جنگ می کردند ... یک جور غیر طبیعی بود طرز به دست داشتن تفنگ رو بازیگر ها زیاد بلد نبودن یک جور مصنوعی تیراندازی می کردن ... که خیلی بد بود در فیلم اثر گذاشت ...
من اون قدر ها هم بزرگ نیستم که بخوام نقد کنم ولی خوب امیدوارم که نقد بالا مورد پسندتون واقعا شده باشه ... در کل به تمامی بازیگرای این فیلم خسته نباشی میگم چون می دونم زحمت بسیار زیادی برایا بازی در این فیلم و هم چنین کارگردان محترم و ...

-----------------------------------------------

ارهیم

اگر کمی فکر کنیم می بینیم که کم فیلم جنگی پیدا می کنیم که مثل روز سوم باشد اکثر فیلم ها یا از آن ور پشت بام افتاده اند یا از این ور!روز سوم فیلمی نیست که همش به رویتان بیاورد که دارد در مورد یک ارزش مقدس حرف می زند و از اول تا آخر فیلم به رختان بکشد.فیلم قصه گو است و داستانش را در بستر جنگ تعریف می کند و بیننده را با قصه در گیر می کند و تا آخر می برد.وقتی فیلم تمام می شود به این نتیجه می رسی که جنگ چقدر منفور است حتی به عشق هم رحم نمی کند. خود من فیلم را دوست دارم چون بعد از فیلم سنگینی شعارها روی ذهنم سنگینی نمی کند.کاری ندارم که فیلم چند تا گاف دارد یا در جاهایی واقعا افت می کند(صحنه کانال)یا بعضی صحنه ها فقط برای خنداندن یا گریه گرفتن از مخاطب است(صحنه فوت نوزاد)فیلم صحنه های گل درشت هم دارد مثل صحنه شلیک نکردن رضا به سمیره یا نجات در آخرین لحظه سمیره از دست سرباز عراقی به وسیله فواد...اما با تمام افت و کلیشه ها,فیلم استعاره های خوبی دارد مثل بوسه زدن رضا به خاک که زیر آن خواهرش پنهان است و این یعنی تقدس وطن.بهتره بگم ارزش ها تو ذوق نمی زند.صحنه تیر خوردن رسول و حرکت تانک روی اجساد که واقعا نفس را در سینه حبس می کند و اینجاست که از جنگ متنفر می شوی.البته از فلاش بک های عالی و به موقع در مورد عشق فواد و سمیره نیز نمی توان گذشت.بعد از فیلمنامه و کارگردان,بازیگران فیلم نیز تمام سعی خود را کرده اند اما چون اینجا وبلاگ طرفداران آقای پورسرخ است فقط در مورد ایشان می گویم و روده درازی خودم را تمام می کنم!!وقتی بعد از سریال موفق "صاحبدلان" آقای لطیفی,آقای پورسرخ را برای فیلم خود و نقش یک پسر جنوبی انتخاب کرد خیلی ها فکر می کردند که این انتخاب بیشتر به خاطر استفاده از محبوبیت و گیشه است و وی از پس این نقش سنگین بر نخواهد آمد اما با دیدن فیلم در می یابیم که وی توانسته لهجه جنوبی خود را به خوبی در بیاورد و حس ها وبازی صورت و فیزیکی(بالا رفتن از دیوار)عالی است به طور مثال موقع دفن سمیره در حیاط و مرگ رسول.البته بازی و حس های مقابل آقای بهداد و خانم کوثری محشر است که مجالی دیگر برای بحث نیست.

-------------------------------------------------

بیتا

اول از اینکه واقعا فیلم جذابی بود طوری که آدم رو به چند بار دیدنش وادار میکرد که خودش دو تا دلیل داشت اول یک فیلمنامه خیلی خیلی جالب و جذاب با دیالوگ ها و دوم انتخاب بازیگر مناسب فیلم بازیگرا یه تیم خیلی خوب رو تشکیل داده بودن خیلی خوب نقشهاشون در کنار هم رو در آورده بودن واقعا خسته نباشن
جلوه های ویژه فیلم و فیلمبرداری ماهرانش خیلی توی بالا بردن سطح فیلم تاثیر داشت لهجه ها همه عالی بود و فقط باران عزیز یکمی توی سکانسای اول فیلم دچار مشکل بود

نقاط ضعف فیلم:صحنه اول فیلم خیلی خوب شروع شد اتفاقی که هیچ ربطی به تصور ما از فیلم یعنی فیلم جنگی نداره آزاد شدن امیر از زندان سر مسائل ناموسی ولی با وارد شدن به لوکیشن جنگ و جایی که رضا میره سمیره رو نجات بده فیلم دچار افت میشه البته دیالوگ هایی که بین رضا و سمیره رد و بدل میشه واقعا جالبه ولی زمانی که از خونه خارج میشن از دو طرف تانکها دارن به خونه نزدیک میشن و شاید هر کدومشون سه چهار خونه تا خونه رضا فاصله دارن که دوباره برمیگردن توی خونه و سعی میکنن فرار کنن نمیشه کلی جدال و دعوا و بعد کندن یک چاله و خاک کردن سمیره و صحنه سازی که کم کم نیم ساعت زمان میبره و دقیقا زمانی که همه چیز تموم میشه وشرایط فرار رضا مهیاست عراقی ها وارد خونه میشن
بعد از این همه چیز خوب و عالی پیشرفت (البته نسبتا)تا جایی که رضا امیر از وسط گلوله های رگباری دشمن جون سالم به در میبرن که اگر توی اون صحنه از مسلسل استفاده نمیکردن خیلی طبیعی تر بود صحنه تیر خوردن رسول واقعا عالی و یکی از صحنه های لازم فیلم بود در صورتی که صحنه بمب باران قرار گاه میشد که حذف شه
مسئله بعدی درگیری های بین عراقی هاو ایرانیا بود جایی که از خونه خارج میشن و سمیره رو نجات دادن مالک وقتی میخواد آرپیچی بزنه اول به یک طرف برمیگرده و بعد روش رو به طرف دیگه بر میگردونه وشلیک میکنه و در ان شرایط سربازای عراقی خیلی تابلو ایستادن و هیچ کاری نمیکنن و انگار منتظر مرگ هستند
ای کاش قبل از صحنه کانال حد اقل دو تا از شخصیتای داستان شهید میشدن تا یک کمی از بار انتقادا نسبت به اون صحنه که میگفتن چطور همه بعد از وصیت کردن شهید شدن کم میشد و ای کاش مونولوگای مجید توی اون صحنه هم حذف میشد چون وصیت نبود و میشه گفت که صحبتاش خیلی کلیشه ای بود هم چنین صحنه شهید شدن مهندس و بوسیدن عکس امام که فکر میکنم کاملا کلیشه بود و آخرین صجنه هم شلیک فواد با کلت کمریش به رائد که امکان نداره نه ازنظر قانون فیزیک و نه از نظر قانون عشق
چطور حاضر شد چنین ریسک بزرگی بکنه و کسی که انقدر نزدیک سمیره قرار داره از فاصله به این دوری بهش شلیک کنه
بازیا عالی بود
پوریا همه جا عالی بود ولی به نظرم در فلاش بکی که جلوی مدرسه با فواد صحبت میکرد میتونست بهتر باشه و این صحنه جای کار داشت
ولی کارگردانی و بقیه موارد واقعا هیچ مشکلی نداشتن

-----------------------------------------------------------

رزا

فیلم روز سوم اخرین ساخته محمد حسین لطیفی که پیش از این دو سریال موفق به نام های وفا و صاحبدلان را که با اقبال تماشاگر روبرو شد را از ایشان دیده ایم . لطیفی پس از ان به سینما رفت و فیلمی در حوزه دفاع مقدس که به قول خود ایشان اولین تجربه ایشان در حوزه دفاع مقدس نمی باشد را کارگردانی کرد.او پیش از این سریال تلویزیونی (خبرنگار خارجی )که در در حوزه دفاع مقدس است را کارگردانی کرده است
فیلم روز سوم سه روز اخر سقوط خرمشهر را به تصویر میکشد.روز سوم تداوم دو عشق را در کنار یکدیگر به تصویر می کشد.عشق خواهر و براد به هم و عشق افسر عراقی به دختر ایرانی.سمیره در فیلم نماد خاک خرمشهر می باشد که تلاش برای ازاد سازی او از دست تجاوز دشمن صورت میگیرد.سمیره و رضا خواهر وبرادری هستند که در سه روز پایانی سقوط خرمشهر در شهر حضور دارند...سمیره که پیش از این به خاطر یک بمب گذاری در بازار شهر یک پایش شکسته و توانایی راه رفتن ندارد در خانه حضور دارد که رضا برای نجات جان خواهر و دور کردن او از دست دشمنان به فکر چاره یی برای بیرون بردن او از منزل که در محاصره عراقی ها قرار دارد می کند که سپس تصمیم میگیرد سمیره را در باغچه خانه دفن کند تا در فرصت خوب او را نجات دهد.سکانسهای اولیه فیلم با نمایی از مقاومت مردم خرمشهر با اشغالگران عراقی شروع می شود و سپس رضا که متوجه خواهر میشود به منزل میرود تا اورا نجات دهد .رضا و خواهرش که برای بیرون رفتن تقلا میکنند و به نتیجه ی نمی رسند و سپس سمیره برای نجات جان رضا از او می خواهد تا اورا بکشد و از منزل خارج شودکه رضا توان انجام چنین کاری را ندارد و شروع به گلایه از خواهر می کند که چرا همراه زنان دیگر به شوشتر نرفته است .دیالوگ های که در این سکانسها بین رضا وسمیره ردوبدل می شود باعث افت فیلم می شود چون تماشاگر را با خود همراه نمی کند و هر بیننده یی می توجه می شود که فیلم به قصه گویی برای جلو بردن داستان می پردازد و حتی تلاشهای رضا برای خروج خواهر برای بیننده قانع کننده نیست وشاید اگر به جای قصه گویی ها از یک فلاش بک زیبا برای روایت داستان استفاده می کردند و همچنین رضا و سمیره را در شرایط باور پذیر تر قرار می دادند تا تماشاگر هم به نتیجه یی برای مخفی کردن سمیره برسد فیلم یکی از زیباترین و به یاد ماندنی ترین سکانسهای خود را از دست نمی داد.حامد بهداد از قدرتمند ترین بازیگران این فیلم می باشد که بازی زیبای او در نقش یک افسر عراقی که پیش از این الگو های زیبای ارئه نشده بود با قدرت تمام از پس این نقش بر امد و هر بیننده یی را به تحسین خود وا میدارد.گشت و گذار در سکوت فواد در منزل سمیره و جستجو در بین وسایل و عکس های انها که هر کدام از انها خاطراتی را به یاد او می اورد که این خاطرات با فلاش بکهایی نشان داده میشود از زیبا ترین صحنه های فیلم میباشد همچنین صحنه رویارویی فواد یا سرباز عراقی که برای دفاع از عشقش او را به قتل میرساند تماشاگر را وادار میکند تا بد من فیلم را تشویق کند.حامد بهداد شاید برای اولین واخرین بار یک افسر عراقی را با تمام خصوصیاتش به تصویر کشید که تا پیش از این چنین اتفاقی در فیلم های دیگر نیوفتاده است.یکی از خصوصیات کارگردانی های محمد حسین لطیفی چه در سینما و چه در تلویزیون شخصیت پردازی هاست.در فیلم های لطیفی تمام افراد دارای هویت هستند و تک تک انها به خوبی به تماشاگر معرفی میشود.سکانس کانال که در ان همرزمان رضا به وصیت برای بازماندگان خود میپردازند دال بر این موضوع می باشد.بازی های قدرتمند پوریا پورسرخ و باران کوثری که به خوبی از پس لهجه خرمشهری برامده اند نشان می دهد که انها بازیگران قدرتمندی هستند.لهجه انها به خوبی از اب در امده اما به جز چند مورد که لهجه انها بین فارسی تهرانی و خرمشهری دست و پا میزند که هر بیننده یی متوجه ان خواهد شد.اما لطیفی که همیشه برای فیلم های خود پایان بندی خوبی داشته است پایان بندی روز سوم با نجات جان سمیره در روی رودخانه و کشته شدن فواد به دست سمیره که تا بدینجا به پای عشقش امده پایان بندی زیبایی برای فیلم می باشد اما در فیلم ایراداتی دیده می شود که باعث می شود تماشاگر را سر در گم کند.شهادت رضا به خوبی به تصویر کشیده نمی شود.و در واقع شهادت شخصیت اصلی داستان به تصویر کشیده نمی شود و همچنین شلیک سمیره به فواد که سر تفنگ جای دیگر می باشد اما فواد را می کشد از ایرادات بزرگ فیلم می باشد.

فیلم روز سوم یک شاهکار است اما ایرادات بزرگی دارد که هر بیننده یی متوجه ان خواهد شد..شاید بهتر باشد در تدوین بعدی انها را برطرف کنند.

-------------------------------------------------------

نازنین

ye isar ba shokoh,mesle eshghe,eshgh be khahar,eshghe be zan,eshgh be vatan,.....khak
namoos,tamame on vhizi ke dar tamame toole film man hesesh kardam,hefze namoos
har kare bozorgi ,irade bozorga ham dare,monker zafaye film nistam ke bacheha esharehaye khobi kardan,vali baraye mane nasle javoon,ke hichi az jango,defao,vatan nemidonam,in film mano be tamoom on rooza o lahzeha bord
ke age man boodam che mikardam,kargardani film binazir,flash baka ali,dialogha kootah,khoshgel,jazab
va baziha
hamed behdad behtarin bood,vaghean behtarin bazio dasht,engar vaghean afsare araghi bood ,ke bayad mibood,va pouria poursorkh behtarin bazish bood,gheiratmand,manteghi,jonobi
film kheili khob shoro shod,shakhsiata kheili ghashang moarefi shodam,va be hamashon be ja pardakhte shode boodan

kash sahneye shahadate reza bishtar pardakhte mishod va hamintor marge foad be daste semire,ke chetor ye eshghe ghadimio be khatere eshghe jadid)khanevade,vatan,..(mikhoshi.
sahneye kanal ya hamleye 2 goroh kamelan oon dargiri va picheshe ye filme neshoon dad ke dar ein hal hese hamdardi va delsoozi binande ra barmiangikht.
in film joze madood filmhaye jangist ke tarafdare omoom dare,mamoolan mardam film jangio doost nadaran vali in film jang nabood,defa bood ,va eshgh ke hamishe to hameye filmaye jangi ghaemesh mikardan

dar morede payane film ke shoro digeye bood,payani nadasht faghad ye rooz az in eshgho neshoon dade bood.
man lezat bordam az in film,midonam hame ham doosesh daran

--------------------------------------------------------------

ارزو

به نظر من روز سوم داراي نقاط قوت بسيار بالايي بود و به طوري که نقطه ضعف
در ان به چشم نمي امد ....داستان روز سوم يک داستان بسيار زيبا
ومعناگرايانه بود....در حالي که در چند دهه اخير ما فيلم ها و سريالهاي بسياري اززمان
جنگ و دلاوريهاي مردم ديده بوديم ولي هيچ يک
به اندازه روز سوم بر دل ننشست...از طرف ديگر از بازيگران موفق و کار آشنايي در فيلم استفاده شد که
واقعا جاي تحسين به تمام عوامل را دارد....داستان روز سوم يک داستان با حال و هواي خاص بود با تمام سختي ها و
دشواريها ميشد عشق به ناموس ,عشق به وطن و از همه مهمتر عشق الهي را در اين فيلم حس کرد ..
.بيننده روز سوم بايد داستان را حس ميکرد نه نظاره گر بود زيرا اين فيلم داراي احساسي مقدس و عشقي
پاک و الهي بود....بازيگران سريال با تمام زحمات و تلاشهاي پياپي و شبانه روزي اشان
سنگ تمام گذاشتند:اقاي پورسرخ با تمام توانش براي بازي در اين سريال زحمت کشيد حتي در دشوارترين لحظات ..
.و به جرات ميشه گفت که روز سوم در بين بازيهاي اقاي پورسرخ بهترين بود..
همچنین با تغییر لهجه بسیار زیبا و عالی..در اکثر سکانسها بسيار زيبا و طبيعي بازي کرد
و سخت ترين سکانس کار که مجبور بود ند در اب بسيار سرد عمل فيلم برداري انجام بشه باز
هم دريغ نکرد و با ميل خوش اين کار را پذيرفت
و به حق هم بايد نامزد سيمرغ جشنواره ميشد....که اين جز افتخارات
در کارنامه بازيگري اين جوان پر اتيه محسوب ميشود...در کنار بازي اقاي پورسرخ نقش مقابل
و يکي ديگر از نقشهاي اول سريال ,باران کوثري به حق بسيار زيبا و دلنشين نقشش را
ايفا کرد باران با تمام سن کمي که دارد اما واقعا در روز سوم خوش درخشيد
و تمام سکانسها را با زيبايي تمام کار کرد و بسيار هم بر دل نشست
از سکانسهاي اول گرفته تا سکانسهايي که مجبور بود جاپاي هزار پا رو روي صورتش تحمل کنه
که واقعا تحملش براي هر کسي کار ساده اي نيست....
و بقيه بازيگران هم به حق بازي جذابي داشتند...حامد بهداد عالي بازي کرد
وتمام حس نقش فواد را تونست به بيننده منتقل کنه..

.فواد يک فرمانده عراقي بود و همانطور که مشخص بوده و هست براي شکست و جنگ با مردم امده بود اما
به دليل عشق و علاقه اي که به سميره داشت تمام توانش سلب شده بود
وبرسر يک دوراهي بزرگ مانده بود که اقاي بهداد خيلي خوب تونست
نقش رو به بيننده منتقل کنه...بقيه بازيگران از جمله برزو ارجمند,مجيد ياسر,مهدي صباحي ,وهمه و همه عالي بودند..
..واما کارگرداني بي نظير اقاي لطيفي ...اقاي محمدحسين لطيفي به جرات يکي از بهترين کارگردانان
ايرانيست...در همه نوع فيلم و سريال از جمله عاشقانه,جنگي,ترسناک و ...در
همه نوع بهترين بوده و هست و خواهد ماند.اين کارگردان توانا براي تمام لوکيشنهاي روز سوم خيلي زحمت کشيد و همونطور که همتون ميدونين
اصلي ترين رکن يک فيلم يا سريال خوب کار گرداني خوب است
که اقاي لطيفي از اين خوب بودن خارج نيست...و همچنين از تهيه کننده محترم بايد کمال تشکر و قدرداني را داشت..
.تدوين سريال بسيار عالي بود و مورد قبول..لوکيشنهاي انتخابي سريال واقعا خوب بود
ولي اگه در مواقعي که حمله صورت ميگرفت لوکيشنهاي بازتري انتخاب ميشد
معرکه بود...طراحي صحنه و طراحي لباس و گريم فيلم بسيار طبيعي و جالب بود و ميشد حس و حال ان لحظه رو در بازيگر حس کرد...
فيلمبرداري کار خوب بود و در تمام سکانسها چه سکانسهاي ارام و چه سکانسهايي با ريتم تند خوب فيلم برداري شده بود....موسيقيهايي
که در تيتراژابتدايي و انتهايي سريال و دربين سکانسها بود بد نبود اما عالي هم نبود...ودر دوتيتراژ ميشد از موسيقيهاي بهتر
وياحتي شعر و ترانه اي بهتر با حال و هواي فيلم استفاده کرد و اين کار جذابيت فيلم رو بيش از پيش به نمايش در مياورد..
.ولي در کل کمتر در روز سوم جاي انتقاد جايز است زيرا هم کار بسيار عالي و معناگرايانه و زيبا بود و هم
بازيگران و عوامل کار با جان و دل تمام و تحمل سختي ها و مشقتهاي زياد تونستن کار رو به ثمر
برسونن که بسيار هم مورد استقبال بود...و همونطور هم که همتون ميدونين روز سوم
برنده سيمرغ بهترين فيلم,بهترين بازيگر نقش اول زن,بهترين کارگرداني,
بهترين طراحي صحنه و لباس,وکانديداي 12 جايزه در بيست و پنجمين جشنواره فيلم فجر شد....
..وبايد گفت چون روز سوم از دل بر امد بر دل نشست و اين فيلم سينمايي از معدود کارهاييست که سي دي فيلم بدون قاچاق وارد بازار فروش شد

---------------------------------------------------------

بهاره سادات

برای روز سوم خیلی حرفها دارم که بگم ولی نمیدونم چطوری و از کجا باید درباره این فیلم فوق العاده ارزشمند حرف بزنم .زمان جنگ من 4و5 سالم بود ولی با این حال یه چیزایی یادمه .با این که در تهران بودیم و به قولی از جبهه ها دور بودیم ولی… اژیر حمله ها یادم نمیره صدای موشک بارون یادم نمیره . خاموشی ها یادم نمیره .خونه ای که ته کوچه مامان بزرگم با موشک به ویرانه و سوخته بدل شده بود یادم نمیره . موج گرفتگی و پرت شدن زن همسایه از پشت بام در اثر موشک باران یادم نمیره و... ولی خیلی چیزهاهم یادم نمیاد چون اصلا ندیدم . من از 8 سال جنگ فقط همین هارو دیدم من از 8 سال کشته و زخمی دادن فقط همین ها رو دیده بودم . تیکه تیکه شدن بدن بچه ای که اگه الان بود هم سن من بود وفقط گناهش این بود که ساکن خرمشهر بود را ندیدم. اواره شدن مردم رو از خونه و کاشانشون ندیدم .من مقاومت کوچیک و بزرگ را با چنگ و دندان ندیدم من. ..من وامثال من خیلی چیزها رو ندیدیم که روز سوم به ما نشان داد و

من حالا گوشه ای از مقاومتی که در روز سوم دیدم و درک کردم را بیان میکنم. محمد حسین لطیفی شروع کرد به ساختن این اثر. اثری که زندگی به هم ریخته مردم خطه جنوب را در سه روز اخر سقوط شهر به تصویر کشید .

مردم دارن زندگیشون را میکنند .کار میکنند.مدرسه میرند .خرید میکنند .خواستگاری و ازدواج میکنند .از مهمان ناخوانده پذیرایی میکنندو... که با مهمان ناخوانده که در شهرشون جا خوش کرده بر سر زمین و خاکشون دعوا میکنند دعوا بالا میگیره مهمان ناخوانده قصد رفتن نداره خودش را صاحب خانه میدونه .قوم و خویششم به این سرا دعوت میکنه . چه فکری باید کرد ؟
چگونه باید این مهمان ناخوانده طماع حریص را که چشم به ثروت این اب و خاک دارد از خونه بیرون کرد ...
این شد که مرد خانه کارش را رها کرد واسلحه برداشت کشاورز زراعتش را رها کرد و اسلحه بر داشت جوان دانشجو درسش را رها کرد و اسلحه برداشت کودک و نوجوان مدرسه را رها کردن و اسلحه برداشتن . انها جنگ و دفاع را نمی شناختند . انها اسلحه را نمی شناختند انها بلد نبودند اسلحه بدست بگیرند چون تا دیروز زندگی می کردند اما امروز باید دفاع میکردند .باید از خاکشون از میهنشون از ناموسشون از خانوادشون دفاع می کردند.

رضا قبل از جنگ :
جوانی مثل تمام جوانهای ان دوره پر شور .متعصب و غیرتی . با هیکل ورزشکاری و موهای فر و سرو صورتی مثل همه جوانهای ان زمان . غد و مغرور و یک دنده .عاشق و در شرف ازدواج.
فواد قبل از جنگ :
جوان معلم عراقی (همان مهمان ناخوانده) جسور .عاشق سمیره خواهر رضا
سمیره قبل جنگ :
معلم . اهل خرمشهر( صاحب خانه) دلباخته فواد
داستان حول زندگی این سه نفر می چرخد .عشق و عشق وجنگ حایل بین انها .
----- همیشه در داستانهای عشقی یک عامل. مخالف این جریان است مثلا پدر مخالف ازدواج است یا پای نفر سومی در میان است. در داستان روز سوم عاملی که از همه عوامل بدتر است در این عشق دخیل است .عاملی که به هیچ عنوان به اختیار دو عاشق نیست حتی عشق اتشین بر امده از نهادشان هم قدرت رویارویی با این عامل خانه خراب کن را ندارد .

--انتخاب این عامل به عنوان سدی بین راه دو عاشق که از تکرار به دور بوده و قبلا نمونه ای از ان را شاهد نبودیم یکی از دلایل قوت فیلم به شمار میاید.
--واقعی نشان دادن یک جنگ تمام عیار بطوریکه مثل من که جنگ را درک نکرده انرا باور میکند و مثل پدری که در جنگ حضور داشته ان را واقعی می انگارد.
-- انتخاب لوکیشن ها در محیط اصلی و طراحی صحنه فوق العاده خوبی که به واقعی نشان دادن داستان و فیلم نامه کمک به سزایی داشته .بطوری که جبهه دیده ها خود خرمشهر ان دوره را در این فیلم دیدن وبه این موضوع اذعان داشتند.
-- جلوگیری از قهرمان پروری و ضد قهرمان پروری به صورت اغراق امیز و البته توهین امیز.
اگر عشق به کشور بود برای افسر عراقی هم بود همانگونه که برای رضا و همرزمانش بود. تا جایی که فواد به سمیره میگوید اینجا مال ماست مال اجداد ماست.
-- سکانس های جوان گوژ پشت و پرنده اش از بهترین وتاثیر گذارترین ومتاسفانه فراموش شده ترین سکانسهای فیلم بود .جوانی که تمام دغدغه اش اینه که به درد بخوره و مکرر اعلام میکنه که من به دردتون نمیخورم. انجا که میخواد سمیره را بر کول خودش بکشه و میگه پس بالاخره من به دردتون میخورم. شوق خدمت در اوج نمایش داده میشه. وجمله اخر اگر خدا میخواست من میبردمش پر از حرف نگفته بود.
-- چهره پردازی عالی که نشان از شناخت دقیق اوضاع ان زمان داشت. رزمنده ها را با لباسهای تمیز و اتو کشیده و چهره اراسته و اصلاح کرده که انگار نه انگار که 30 روز شهر محاصره بوده و اب و برق شهر قطع بوده نشان ندادن .که متاسفانه در اکثر فیلمهای حوزه دفاع مقدس این ایراد بزرگ به شدت خود نمایی میکند.
-- انتخاب درست بازیگران و اینکه نقشها کاملا به بازیگران میامد چه امیر انتقام جو چه مهندس پولدار چه مجید پرورشگاهی وابسته به عینکش چه سلیمان شکمو چه فواد و رضا و سمیره همه به درستی انتخاب شدن
-- سکانس زخمی شدن رسول و تقلا رضا برای رفتن پیش رسول خیلی قشنگ در اومده بود. همینطور شهادت رسول.
-- سکانسی که مجید میخواد راننده تانک را بزنه و میگه خدایا خودت بزن یعنی نهایت ایمان.
-- بازی خوب و قوی تمام بازیگرا که سر گلشون پوریا پورسرخ و حامد بهداد بود.

-- پرداختن به تمام شخصیت ها که از خصلت های نیک و حرفه ای اقای لطیفی است
-- صحنه افتادن سمیره از روی دیوار و حس برادرانه رضا و بازی جذاب پوریا پورسرخ واقعا تحسین برانگیز بود
-- جملاتی مثل هی با کفش . با کفش نرو تو .صاحب خانگی را کاملا نشان میدهد و امید به اینکه هنوز این خانه ماله ماست.و صحنه ای که فواد کفشش را در می اورد و وارد میشود موید این نکته میتواند باشد که این خانه و در پی ان این مملکت صاحب دارد و ما متجاوزیم.
-- بازی باران کوثری که زیر خاک بود خیلی عالی بود .همانطور که میدانیم بازی کردن نقشی که فقط از چهره و عضلات صورت استفاده بشه و از بقیه بدن بازی گرفته نشه خیلی سخته و جای تحسین دارد.
-- فلاش بک ها واقعا به جا و تاثیر گذار بودند.
-- سکانسهای کانال خیلی خوب بود ریزه کاری هایی داشت که خوب پرداخت شده بود مثلا وصیت کردنها و معرفی کردنها و از همه قشنگ تر صحبتهای سمیره و رضا بودکه رضا گفت حسرت یه خداحافظی درست و درمون از رسول به دلم موند واون تیکه مقوایی که رضا روی صورت سمیره برای جلوگیری از افتاب نگه داشته بود حس خوبی رو به بیننده میداد.
-- برخورداری از تمی طنز گونه در حد مطلوب نه در حد زیاد و لودگی ونه در حد کم وخشک جذابیت خوبی به فیلم داده بود.
-- انفجارها و قرارگرفتن تانکها و ادوات جنگی خوب بود.
-- تصویر برداری هوشمندانه ای داشت . قرار گرفتن دوربین در جای مناسب کمک شایانی به این قضیه کرد.
-- صحنه خاک کردن سمیره توسط رضا خیلی خوب در امده بود.
-- ایده سوسک و هزارپا خیلی جالب بود
-- نشان دادن ادمهای واقعی نه ملکوتی و از جنس فرا زمینی و نه به شدت سطح پایین مثل ادمهای اخراجی ها
-- پایان بندی فیلم مثل تمام کارهای اقای لطیفی عالی بود
***در کل ساختار مناسبی که فیلم داشت این نکته را به بیننده القا میکرد که واقعا وسط معرکه جنگ و دفاع نشسته والان نوبت اوست که کاری بکند.***

نقاط ضعف
-- بعضی سکانس های تیر اندازی زیاد خوب نبود مثلا در دقیقه 50 فیلم حضور یک ماشین عراقی با سه سرباز عراقی باعث کشته شدن 7.8 تا از رزمنده ها میشه که زیاد باور پذیر نبود.
-- کلمات دروغم چیه؟ و چرا بایس دروغ بگم که از زبان رضا چندین بار شنیده می شود یک جور لو دادن خود رضا از عملی که انجام داده است که زیاد جالب نبود.
-- من از لهجه رضا ایرادی ندیدم که قابل گفتن باشه ولی لهجه سمیره زیاد خوب در نیامده بود و کاملا مشخص بود.
-- فیلم نامه خیلی زود به این نتیجه رسید که سمیره توسط رضا کشته شود .که این برای بیننده قابل قبول نبود تا جایی که یک بیننده خارجی از دیدن این صحنه ها این سوال برایش پیش امد که چرا رضا سمیره را کول نکرد.چرا باید کشته شود.
-- کاش روی صحنه شهادت رضا بیشتر کار میشد.
-- صحنه غروب و بیرون امدن رضا از رودخانه وفریاد زدنش ان طور که باید در نیامده بود ولی با اون شرایط و با اون سرماخارج از انصافه که نادیده گرفته بشه .
-- سکانسی که رائد و اون سرباز عراقی در خانه سمیره صحبت دختر ایرانی خوشگل را میکنند واقعا چندش اور و متنفر کننده ست .
-- ایراداتی نظیر همان جنازه رائد در خاک و... که از این گروه کارکشته انتظار چنین ایراداتی نمیره.

فیلم روز سوم فیلم فوق العاده ارزشمندی است و کلی حرف و نکته برای گفتن دارد که من تنها به گوشه ای از محاسن فیلم اشاره کردم ودر عین حال سعی کردم همه نکات ازار دهنده و نا متجانس فیلم را عنوان کنم.
این فیلم خیلی ها را با سینما و علی الخصوص اثار دفاع مقدس اشتی داد.و به حق جوایز جشنواره را مال خود کرد.

------------------------------------------------------

گلبرگ

شهری زیبا ومحسور کننده با غروبی ارامش بخش و مردمی که بعدیک یک عر تحت سلطه و اجبار قدرهای روسیه و انگلیس و..... تازه به ارامشی کوتاه مدت رسیده بودند زندگی میکردند ولی باز جغدهای شوم سیاهی و کفتارهایبی صفت چون افتی بر کشتزار ارامششان حمله ور شدند دیوارهای امیدشان را ویران کردند وبا پوتین های گلی فرشهای ارزو هاشان را لگدمال بی شرمی به جایی رسید که دیگر به دنبال نابودی خاک وخانه نبودند بلکه به دنبال به اتش کشیدن شرافت ونجابت بودند شاید بشود از خانه گذشت ولیبرای حفظ شرافت باید از جان گذشت
دختری شاید نه خواهری کوچک بلکه مادری کوچک باتمام ترس وعشقمیماند چون حاضر نیست تنهاباقیماندهای پارهای وجودیش را رها کند
وبرادرشرافتش امانت پدر ومادرش در خانه در محصره حیواناتی بی شرم زندانیست
غصه ای مثل تمام قصه ها ولی با دردی حقیقی..........

نمدانم چرا میگویند جنگم مگر بچه هازنان ویا حتی مردانی که اسلحه گرفتن نمیدانند متوانند جنگ افرو باشند انهم برای چه؟خوب اینهم نوعی است که در قاموس بی عدالتان دفاع را جنگ تلقی می کنند نمی دانم از دفاع مقدس چه دیده اید و یا چه ها شنیده ایدولی روز سوم نقطه خیلی کوچکی از این اتش بود نقد من نقد فیلم نیست انتقاد به ادمهای بعدازجنگ است دختری در خانه زندانی میشود برای حفظ ابروازبرادرش میخواهد که اورا بکشدودرنهایت راهی جز دفنش درزیرخاک نمیابندتابرادربرای نجات خواهرش بازگرددوقتی رازپنهان شدن دختر اشکارمیشودتمام مردهاچه دوست چه دشمن مثل برادراسلحه بدست میگیرندتابرای نجاتش راهی شوندحتی به قیمت جان ولی یک سوال شایدبه نظربعضیهاخوش نیایدومخالف باشندولی ایااگرسمیره دختری مثل دخترهای امروزی باتیپهای عجیب بودبازاورامام وطن میدانستندتابرای حفظش جان نثارکنندوبافتخارمیگفتندکه این شرافت وغیرت ماست؟سمیره دختری است نجیب وپاکدامن که همه براین صحه میگذارندهرکس فیلم رامیبیندمیگویدعشق برادرست به خواهرولی کسی نگفته احساس قهرمانان دیگرراچه میشودگفت ویا چرافوادبین تمام دختران زیباتروسهل بدست اوردنتربه اودل میبازد؟ ..........

 ........کسی این رانپرسیده اگرالان جنگ شودیانه دختری درخیابان باپسری درگیرشودبازهم کسی باتمام ادعاحاضراست به خاطرش جلوبیایدیاحتی جان نثارکند؟کسی نمیگویداخرسمیره چه داشت که همه به خاطرش اینطوربه تکاپوافتادند؟
ماازجنگ فیلم نمیسازیم که بگوییم چگونه جنگیدیم فیلم میسازیم که بگوییم برای چه جنگیدیم روزسوم نمایش عاشقانه خواهروبرادری نبودکه این چیزیست کاملامسلم نمایش تفاوت وتذکرنسلهابودنمایش تفاوت جوانهایی از یک قرن نمایشی ازارزشهاکه چگونه بی ارزش وفراموش شدند اقای لطیفی ودیگرکارگردانها بارهابه این اشاره کردندولی کوفهم گیرا گوش شنوا وچشم بینا
به جای ان درکرسی نقادمینشینندوبه جای فهم عمیق داستان به ایرادهاوانتقادهای غیرکارشناسانه میپردازند
(ودراخروقتی فیلمی رابرای باراول دیدیدفراموش نکنیدکه شماتنهاتماشاگریدپس سعی کنیددرمرحله اول باجان کلام ارتباط برقرارکنید)

----------------------------------------------------

پرنیا

من فیلم های مختلفی رو درباره دفاع مقدس دیدم ولی واقعا یه چیزی رو صادقانه می گم روز سوم یکی از بهترین وتأثیر گذار ترین فیلم هایی بود که تا به حال دیده بودم .
این فیلم در کنار نقاط قوتی هم که داشت دارای چند نقطه ضعف هم بود که بچه ها به چند مورد از انها اشاره کردند .(البته به نظر من این ضعف ها در مقابل نقاط قوت ان اصلا به چشم نمی ایند)
فیلم حرف های زیادی برای گفتن داشت روی بعضی از صحنه ها فوق العاده کار شد ولی به نظر من به اندازه کافی روی یک سری از صحنه ها کار نشد صحنه هایی که خیلی بهتر می تونستند ظاهر شن (البته من فقط نظر شخصیم رو گفتم)مثلا یکی از این صحنه ها صحنه ای بود که سمیره از رضا می خواهد تا او را بکشد این موضوع برای مخاطب روشن است که رضا به هیچ وجه این کار را نمی کند موضوع کلیشه ای به نظر می رسد این طور نیست ؟؟؟؟
بازی رضا در این سکانس فوق العاده ست از نظرمن اقای پورسرخ در این سکانس یکی از بهترین بازی هاشون رو ارائه دادند .در مورد بازیشون هم توی این فیلم می تونم بگم در بین کارها شون بهترین و زیبا ترین بازی رو به نمایش گذاشتن(البته نقش شاهین هم فوق العاده بود و همونطور که خودشون گفتن برای این نقش خیلی زحمت کشیدن )داشتم در مورد بازیشون توی روز سوم می گفتم ایشون واقعا برای این نقش زحمت کشیدن لهجه رضا عالی بود اصلا به نظر نمی اومد که این بازیگر که دارد به این خوبی با لهجه جنوبی صحبت می کتد و به خوبی از بدن و بیانش استفاده می کند اصلا جنوبی نیست .
در بین دیگر بازیگران حامد بهداد فوق العده بود خیلی خوب تونسته بود از پس لهجه و نقشش بر بیاد .
باران کوثری هم خوب بود ولی در بین حامد بهداد و پوریا پور سرخ لهجش خوب از اب در نیومده بود بازی باران هم توی فیلم خوب بود اما صحنه های زیر خاک خیلی خوب نبودن (البته باید در نظر داشت که باران زیر خاک بیشتر باید باحرکات سر ش کار می کرد)ولی در عوض صحنه های بیرون از خاک خیلی خوب بودن به خصوص جایی که رضا شهید می شه .

برگردیم به بحث اصلی فیلم خیلی قشنگ تونسته بود درگیری های جنگ و اینکه جنگ چقدر منفور است وبه هیچ کس و هیچ چیز رحم نمی کند را به تصویر بکشه .
حتی به عشق .البته در توضیح این جمله باید بگم که نیروی عشق در خانه سمیره و رضا وقتی که رضا برا ی نجات سمیره امده بود بر فواد غلبه کرد و او سمیره را نکشت در صورتی که می تونست چنین کاری رو بکنه ولی دستش روی ماشه حرکت نکردـ مخاطب می تونست این ناتوانی رو در چهره فواد احساس کنه .
موضوع اصلی فیلم غیرت وعشق به وطن بود .شاید غیرتی که از عشق به وطن سر چشمه می گیره .صحنه ای که رضا بر خاک بوسه می زنه یکی از زیباترین صحنه های حسی فیلم بود .
علاوه بر نقطه ضعف هایی که فیلم داشت وبچه ها به اون ها اشاره کردند یک نقص بزرگ توی فیلم وجود داره « صحنه ی شهادت رسول که اول در این صحنه دو تانک در مقابل رسول قرار گرفته ولی وقتی مرتضی تک تیر انداز تانک اول را میکشد و مجید نیز به سمت تانک سوار نشانه میرود و او را می کشد دیگه خبری از تانک دوم نیست »
کارگردانی هم که بی نظیر است واقعا اقای لطیفی کارگردان توانایی اند .این رو حداقل میتوان توی چند کار اخیرشون دید.

 ----------------------------------------------------------

مینو

تحليل روز سوم

روز سوم را بي شک ميتوان در اين 4 کلمه خلاصه کرد. ناموس،عشق،وطن و رفاقت.
روز سوم داستانی عاشقانه است، که روایت‌گرِ ویران‌گریِ ابلیسِ جنگ است. ابلیسی که شور عاشقانه را به تضادی آشتی‌ناپذیر بدل می‌کند و روی تصاویر عاشقانه رنگ تلخ خون می‌پاشد. محمد حسین لطیفی از همه امکانات بهره جسته است، تا حال و روز پر جذبه انسانیت و عاطفه را متبلور کند.
این فیلم با تکیه بر درون مایه دراماتیک وارد عرصه جنگ می شود. قصه از جایی شروع می گردد که امیر برای انتقام از خواستگار جازده ی خواهرش از زندان بیرون می آید و خیلی زود با تهاجم نیروهای عراقی مواجه می شود. رضا خواستگار خواهر امیر است که به گفته ی خودش پدر و مادرش را به تازگی از دست داده و یک خواهر علیل روی دستش مانده که پایش مجروح از بمب گذاری بازار است. رضا در ضمن درگیری با متجاوزان برای خارج کردن خواهرش از شهر که سمیره نام دارد به خانه بازمی گردد. اما زمانی به خانه می رسد که دیگر دیر شده و دشمن به سرعت در حال ورود به تمام معابر شهر است. ناگزیر مجبور به مخفی کردن سمیره در باغچه ی حیات خانه می شود تا شب هنگام برای نجاتش باز گردد. او این کار را انجام می دهد و در تاریکی به سمت خانه حرکت می کند اما در راه ...
داستان روز سوم در حقیقت بهانه ایست برای بازگشت به خاطره تلخ سقوط خرمشهر. قصه ی هزاران زن و مرد آواره ای که از خانه و کاشانه ی خود رانده شدند. سینابس فیلم بدین صورت است: حدیث عشق بازی فواد، مرد عراقی و سمیره، دختر ایرانی؛ پاک و بی‌غش و شیفته؛ فواد به خدمت خوب بعث عراق در می‌آید؛ این‌جاست که رویِ دیگرِ رویا نمایان می‌شود. کابوسی حرام که انسان را از خود بیگانه می‌کند و او را در هیبت و شمایل یک جانی در می‌آورد. مقابل چشمان مبهوت سمیره، فواد در بازار شهر بمب‌گذاری می‌کند و خیل بی‌گناه آدم‌ها به خاک و خون می‌غلطند.
این فیلم روایت‌گر اضطراب، تنش و دلهره‌ای آمیخته به عشق وخون است؛ که در تمامی آنات تماشاگر را میخ‌کوب می‌کند. برادری که از ترس سلاخی شدن شرفش، خواهر را در خاک دفن می‌کند و با چشمانی اشکبار خواهر ـ مصدومش را می‌نگرد. جسارت کارگران، در پرداخت فیلم کاملا مشهوداست. بنیان فیلم بر مبنای یک دوگانگی ناگزیر است که فارغ از اهریمن و اهورا پروری، فضایی واقعی و زنده و ملموس از نبردی خونین را به تصویر می‌کشد.

دلدادگی و خود ویرانگی سرشت شخصیت فواد است؛ حامد بهداد در نقش فواد یکی از بهترین بازی‌های خود را انجام داده است. جبر جانکاه جنگ، که مرگ را به روندی روزمره تبدیل می‌کند و رویش شگرف عاطفه در بیابانی برهوت و بی‌رحم! دستانی که بی‌قرار کشیدن ماشه‌ی تفنگ هستند، تا از خود و شرف خود دفاع کنند. آبرویی، که حراستش جان را به حراج گذارده است.

حسين لطيفي در روز سوم بر اساس يك داستان واقعي گوشه هايي از اين مقاومت جانانه را به تصوير مي كشد. سميره (باران كوثري) كه نه پاي گريز ندارد و نه ناي رفتن، به ناچار در داخل گودال حقير حياط خانه پنهان مي گردد تا شايد روز بعد برادرش رضا (پوريا پورسرخ) به نجاتش آيد، اين در حالي است كه فؤاد (حامد بهداد) خواستگار ديروز و هنوز او، بي صبرانه انتظارش را مي كشد.
بازدارد و همه چيز را در رضاي معشوق ببيند. فؤاد به نمايندگي از اين عشاق سينه چاك، از قرباني كردن هموطن عراقي خويش كه قصد تعرض به سميره را داشته، نيز باكي ندارد. براي او مهم نيست كه برنده يا بازنده ي اين جنگ كيست و از همين رو در سكانس داخل خانه اجازه مي دهد دختر مورد علاقه اش بگريزد و به هموطنانش بپيوندد. گويي او تنها براي عشق مي جنگد.
همانطور كه رضا و سميره بخاطر وطن و عشق به آن مي جنگند.عشقي كه در سكانس گودال به اوج مي رسد و بوسه ي نمادين رضا بر خاك ،جلوه اي از عشق به ماندگاري خاك وطن را به نمايش مي گذارد تا در سكانس پاياني گلوله ي سميره بر پيكر فؤاد اين عشق را جاودانه گرداند.
روز سوم روایت ناکام معاشقه‌ای است که در اوج تضاد و بی‌گانگی و خشونت و مرگ ، هم‌چنان بارور مانده است. انتخاب مرگ یا زندگیِ عاشق شیفته‌ای، که تهدید می‌کند. اما نمی‌تواند سمیره را با اجبار فراچنگ آورد. شاید یکی از زیباترین صحنه‌های فیلم، صحنه‌ای است، که فواد، اسلحه را به سوی سمیره نشانه رفته است، تا او را به نشانه‌ی تهدید از رفتن و گسستن باز دارد؛ اما سمیره می‌رود و فواد در نهایت استیصال در خود می‌شکند. این فیلم با محتوای زیبای داستانی‌اش، فیلم جذابی شده است؛


صحنه ی کانال یکی از قدرتهای فیلم است. هنگامی که رضا و دوستانش در محاصره ی دشمن هستند و امیدشان کمرنگ شده شروع به وصیت کردن می کنند که هر چند قدری شعاری به نظر می رسد اما قابل باور است.

نميتوان از روز سوم گفت و از بازي هاي ان هيچ نگفت.بدون شک نمي توان اين فيلم را براي بازيگري خاص به ثبت رساند و گفت که مثلا فلان بازيگر نقش اول فيلم است گرچه در فيلم خيلي سعي شده روي نقش پوريا پورسرخ و حامد بهداد تاکيد بيشتري شود ولي واقعا نمي توان از ساير بازيگران فيلم غافل شد و اگر کمي خوش بينانه تر به فيلم و نقش ها نگاه کنيم،خواهيم ديد که به نوعي همه کارکترها نقش اصلي هستند.
لهجه ي پوريا پورسرخ و حرکات او در فيلم اعم از بالا رفتن ديوار و... نشان از ان دارد که بسيار براي اين نقش زحمت کشيده و بسيار نيزخوب ايفا کرده است اين نقش را.
اما باید اذعان داشت که در مجموع بازی حامد بهداد بسیار چشم گیر تر از آنست که بتوان به سادگی از کنارش عبور کرد. بازی دو گانه بهداد ابتدا به عنوان یک معلم عاشق و سپس به عنوان یک متجاوز عراقی بی نظیر است. تناقضهاا و تضادهایی که در این فقش وجود دارد موجب شده تا شخصیتی عجیب در این فیلم شکل بگیرد که بهداد به خوبی از پس ایفای آن برامده است. روند فیلنامه فواد را که از مدرسه ی عراقی ها با سمیره حسین زاده آشنا بوده زمانه مجددا روبروی هم قرار می دهد که فواد در بازگشت به منزل غارت شده حسین زاده سمیره را در چنگ رائد درمانده می بیند و اقدام به کشتن هموطن خو می نماید و در واقع عشق در وجود او غالب می شود. وقتی سمیره لباس بر تن او را سدی بر سر راه عشقشان می داد فواد چنین می گوید: تو مال من باش من این لباسو آتش می زنم! تقابل عشق و چنگ و خونریزی در صحنه ای به اوج می رسد که سمیره در مقابل چشمان فواد از خانه خارج می شود و به نزد رضا و دوستانش که فواد را محاصره کرده اند می رود و او تنها می تواند نظاره گر باشد. این سکانس شاید زیباترین و بی نقصترین حضور حامد بهداد باشد.

در صحنه ی پایانی سمیره مابین دو عاشق قرار می گیرد. اول امیر که عشقش را در پس غرور و حیای ایرانی مخفی کرده و دیگری فواد که عشقش را فریاد می زند و اینجا نقطه اوج دراماتیک فیلم است. سمیره علاقه ای به امیر ندارد و به عکس زمانی عاشق فواد بوده و این عشق را حتی در درگیری رضا و فواد هم نمی تواند پنهان کند. امیر از سمیره می خواهد تا با اسلحه ای که در دست دارد فواد را نشانه بگیرد و مرتبا فریاد می زند: بزنش! نگاههای معنادار و ملتمسانه فواد چاره ساز نمشوند و سرانجام شلیک دو گلوله با فاصله ای معنی دار و با دو مفهوم متفاوت. شلیک اول سمیره در حقیقت نشانه روی به دل خودش است به مفهوم دل کندن از یک بیگانه و شلیک دوم شلیک به یک متجاوز به خاک یک ملت است. به کسی که در بازار جان کوچک و بزرگ را گرفته و حتی همنوعان خودش را هم ندیده. در واقع شلیک سمیره به فواد به مفهوم انتخاب امیر نیست بلکه نفرت از یک دشمن و متعدی به خاک وطن است.
فواد قربانی می‌شود و این نقطه‌ی پایانی فیلم است؛ که اوج خلاقیت و ناب بودن سناریو را به رخ می‌کشد. مرگ فواد، لبخند تلخ روزگار است، که در ابهت ویران‌گر جنگ، نفرت را میزبان عشق می‌کند.

و اما نقد روز سوم.

1- در همان صحنه ابتدايي ایتدایی فیلم هنگامی که رضا از بردن سمیره با خود ناامید می شود و حتی تلاشش برای بالا کشیدن سمیره از دیوار بی نتیجه می ماند اولین ضعف فیلم نمایان می شود. سمیره اسلحه را روی پیشانی خود می گذارد و به رضا می گوید: بزن! و جالب تر اینکه با تردید چند ثانیه ای رضا مواجه می شود. تماشاگر تا چند دقیق در شوک می ماند که آیا به همین سادگی خواهری را که نمی توان نجاتش داد باید کشت؟ در واقع این سکانس چندان واقع گرایانه به نظر نمی رسد و باور بیننده را به همراه ندارد.
2- در يکي از پلان هاي فيلم امير(برزو ارجمند) نيست اما به قدري ماهرانه محمد حسين لطيفي و تدوين گر ان را خوب از اب در مياورند که هيچ کس متوجه نمي شود.که اين نقطه ي قوتي است.
3- و مورد بعدي در مورد رائد (افسر عراقي) فيلم است که پس از کشته شدن توسط فواد (حامد بهداد) در گوادلي که سميره در ان پنهان بوده است به طور برعکس انداخته ميشود اما هنگامي که رضا به دنبال خواهرش مي ايد و حصير را کنار ميزند ما رائد را رو به دوربين ميبينيم.که !!!!!!که نقطه اي ضعف مي باشد.
4- جلو ه هاي ويژه فيلم هم خوب کار شده است هر چند که مي توانست خيلي بهتر از اين باشد ولي با اين حال از نکات قابل توجه فيلم است البته به استثناي سکانس تعقيب با هليکوپتر و تير اندازي عجيب و غريب و دور از باور در اين سکانس.

5- از جمله تير اندازي فواد(حامد بهداد)به رئوف از داخل هليکوپتر به وي با فاصله ي بسيار زياد و جالب تر از ان نشانه گيري دقيق!! پس قانون هاي فيزيک چه ميشود؟؟؟؟؟!!!! فاصله کانوني و...؟؟؟؟!!!!!!!!!
6- لحظه ی بیرون آمدن این گروه از کانال بیشتر شبیه به یک معجزه است و درگیری ها به هیچ عنوان به یک جنگ حقیقی شباهتی ندارد. آنها طوری در مقابل گلوله های مرگبار دشمن قدم میزنند که گوئی ميدانند گلو له بهشان برخورد نميکندو یا اصلا قرار نیست که گلوله ای به آنان بخورد. اما زمانیکه قرار می شود که کادر ها خلوت تر شوندافراد این گروه با سرعتی عجیب یک به یک روی زمین می افتند گوئی ملک الموت در انتظار وصیت آنان بوده. این روند به گونه ای سریع اتفاق می افتد که حتی صحنه ی تیر خوردن آقا مرتضی در فیلم گم میشود. رضا هم در صحنه ای مجهول می میرد.
7- در فرازی دیگر از فیلم وقتی رضا نزد دیگر همرزمانش بر می گردد و پاسخ آنها را در مورد امان اللهی و خواهرش خیلی عادی می دهد به یکباره همه با نوعی اطمینان و متفق القول می گویند: دروغ می گویی. انگار همه از قصه مطلعند!
8- و ديگر هيچ.

نقط ضعف کار درمقابل نقط قوت و بازي بازيگران عالي اش و کارگرداني 20 و تدوين خوب ان باعث شده است که کمتر به چشم بيايند.
باز هم خسته نباشيد ميگم به اين گروه ارجمند که با تلاش هاي بي شائبه شان فيلمي زيبا تهيه کردند.

بهاره سادات

سارا .چ عزیز گفته بود که عوامل شکرانه زودتر شروع کردن و مشکل زمان نداشتند جهت اطلاع باید عرض کنم زود کلید زدن درست ولی باید ببینیم کی کارو تموم کردند . الان یه هفته از عید فطر گذشته و همه سریالها تا اخرین روزها در حال فیلم برداری بودن ولی فیلم برداری سریال شکرانه روزای اول ماه رمضان تموم شد و اگر میخواستند بیشتر در تاجیکستان بمونندو تو این یک ماه کاررا ادامه بدن میدونید چه هزینه سنگینی باید بابت این یک ماه متقبل میشدند ؟این کارو نکردن بعضی ها با تمسخر یه جوری حرف میزنند انگار هزینه این فیلم از جیب اونا رفته. حالا از مشکلات دیگه که پیش می اومد حرف نمیزنم.
طبق گفته اقای سهراب پور این سریال 3 ماه و نیم زمان برد برای 30 قسمت این در حالی که سریال وفا نیز با 13 قسمت همین زمان را برد و حالا طبق گفته عوامل سریال اغما فیلم برداری این سریال که بیشتر مجموعه فقط در چند لوکیشن محدود (بیمارستان و خونه باغ و...) اونم با حداکثر امکانات انجام می شد 4 ماه طول کشیده . با این وجود به نظرتون شکرانه محدودیت زمان و محدودیت امکانات نداشته؟

منم مثل بقیه نقد نویس نیستم ولی خوب یه تحلیلهایی برای خودم دارم که فکر میکنم درسته و ازشون دفاع میکنم . همشم در جهت تعریف و تمجیدو قربون صدقه رفتن نیست . چون به نظرم نقدی وارده که هم نقاط ضعف و هم نقاط قوت فیلم ها رو گفته باشه نه غرضی تو کار باشه در جهت از بین بردن زحمت یه عده نه همش به به به و چه چه بگذره . شکرانه هم از این بابت مستثنی نیست.
نقاط ضعف
1-یکی از ایرادات که نمایان بود ضعف کرگردانی در سکانسهای بازیگران تاجیکی بود انصافا اقای سلطانی سکانسهای داخلی رو خوب کارکرده بود .من تو سکانسهای داخل ایران ضعف قابل ذکری مشاهده نکردم . ولی در سکانسهای تاجیکستان ناتوانی این کارگردان تو بازی گرفتن از بازیگران به شدت نمود داشت. مطمئنا بی تجربه گی ایشون در ساختن فیلم در خارج از کشور و استفاده از بازیگران خارجی تو این ضعف بی تا ثیر نبوده.
2- مورد بعدی دیالو گا بودکه در بعضی سکانسها کم بود(از ضعف فیلم نامه حرف نمیزنم)
به عنوان مثال حامد تازه رفته بود تاجیکستان و با تلفن با خانوادش و یا دوستش صحبت میکرد این سکانسها بدترین سکانسهای حامد بود چون به شدت کمبود دیالوگ نمایان بود در واقع هماهنگی بین ارتباطات تلفنی هم نبود مکالمات به شدت خشک و بی تاثیر بود . حتی بعضی جاها مکالمه بدون خداحافظی قطع می شد. این ها همون قسمتهایی بود که به عنوان بازی سرد و یخ حامد مطرح میشد .
3- مورد سوم برگردان دیالوگها به زبان تاجیکی بود و ادای انها به صورت غلیظ که کلی کارو از ریتم انداخت . درست مثل این بود که دیالوگها رو به زبان دیگه ای ترجمه کرده باشن مثلا انگلیسی یا فرانسه. خوب ما در اون صورت از زیر نویس یا دوبله فارسی استفاده میکنیم ولی در این سریال به جهت اینکه یکی از اهداف فیلم تبادل فرهنگی بود (که با وجود اینکه اشکالات زیادی در فیلم ایجاد کرد جزء محاسن فیلم بود ) و اشنایی نسبی بیننده با این زبان نباید از دوبله یا زیر نویس استفاده میکردن .
4- توازن نداشتن بازیها تا جایی که گاهی نقش اول گم میشد . در صحنه های زندان که در چند قسمت متوالی تکرار میشد ودر واقع حرفی برای گفتن نداشت اینجا ضعف فیلم نامه خودشو نشان میداد.

5- ضعف بعضی سکانسها مثل سکانسهای ماشین که مطمئنا به دلیل امکانات فوق العاده ضعیف تاجیکستان بوده.
6- بازی اقای توکلی ضعیف و خانم کاویانی لوس بود .
7-اگر یک فلاش بک و یک رجوع به زمانی که حامد دچار دگرگونی شده بود میکردند فیلم نامه قوت بیشتر میگرفت و جذابیت بیشتری پیدا می کرد.

نقاط قوت
1-اقای جوهر چی و خانم رضوی یکی از بهترین و زیبا ترین بازیهاشونو تو این مجموعه انجام دادن.
2- خانم شیفا بازی روان و قابل قبولی از خودش به نمایش گذاشت .
3- اوایل کار لهجه اقای قائمیان درست در نیامده بود ولی به مرور خوب شد ویکی از دلایلی که از نظر من جزء نقاط قوت ایشان و فیلم بود این بود که از صحبت کردن به صورت غلیظ و نا فهم مثله خود تاجیکها جلوگیری کرده بودن .البته یکی از دلایلشم این بوده که اصلا معین تاجیکی نبوده و اهل جای دیگه ای بوده.

4- پرداختن فقط به یک موضوع وجلوگیری از شاخه پراکنی های بی مورد و تا اخر داستان خط اصلی رو گم نکردن.و داستان را به سمت سوژه های تکراری عامه پسند نکشوندن.
5- مسئله حق الناس که به این شکل کاملا بکر بود و داستانی بود که تو جامعه ما و فیلمهای ما متاسفانه فقط یک شعار شده و همه فقط میخوان حقشونو بگیرن نه اینکه حق کسی رو به دستش برسونند. در این فیلم از شعار زدگی تا حد زیادی جلو گیری شده بود.
6- نشون دادن وسوسه ها به صورت کاملا معمولی و واقعی نه اینکه یک شیطان به صورت جسمانی (الیاس) رحمان را وسوسه کنه تا حق کسی رو بخوره . خیلی ساده مثل همه ما تسلیم نفس خودش میشه و با عباراتی مثل من این همه سال زحمت کشیدم تا این زمینو زنده کردم و… سر خودش را کلاه میذاره کاری که خیلی از ما هر روز انجام میدیم.

7- همانطور که سارا عزیز گفت اهداف فیلم( احترام و احسان به پدر و مادر و حیا و نجابت…)فوق العاده با ارزش بود و نمیشه از تاثیر انها به سادگی گذشت.
8- استفاده نکردن از جذابیت های ظاهری هنر پیشه زن تاجیک و حفظ تمامی مبانی اسلامی اعم از ارایش چهره و پوشش .از نظر من لباسهاش از مانتو هایی که تن هنر پیشه های ایرانی است اسلامی تر بود.
9- پایان بندی فوق العاده مجموعه که ارزش کارو چندین برابر میکنه.
10- نشان دادن جوان مذهبی به شکل واقعی و ایده ال و البته دوست داشتنی. نه اغراقی در کار بود نه الکی و سطحی بود .
11-بازی فوق العاده قشنگ و قوی اقای پورسرخ که البته اوایل کار بعضی مسائل مثل حرکت زیاد دست تو چشم بود ولی به مرور کاملا از بین رفت و دیگه از این مشکلات تو کارشون دیده نشد .
سکانسهای زدو خورد بی نهایت طبیعی بود که هم از تکنیک بالای اقای پورسرخ حکایت داشت و هم هنر کارگردان رو به رخ میکشید .
12-سکانسهای حسی . نگاهها یا بازی چشمان . صحنه های خداحافظی و هواپیما از بهترین سکانسهای این سریال بود هیچ به جرات میگم بهترین سکانسهای سریالهای امسال بود .

در کل با توجه به زمان محدود و امکانات ضعیف تاجیکستان و سانسور های بی مورد به نسبت سریالهای دیگه که تا اخرین روزها زمان داشتن برای کار و امکانات خوبی هم از لحاظ تکنیکی هم از نظر بازیگر در اختیار داشتن کار کاملا قابل قبول و با ارزشی ارائه دادن.

------------------------------------

مینو

نقد و تحليل فيلم نامه سريال شکرانه.
ابتدا در مورد فيلم نامه اين سريال صحبت ميکنم.

ابتدا تعريف داستان: داستان توالي حوادث واقعي و تاريخي يا ذهني است و وارد کردن تخيل دراين واقعيت.
داستان نقل و قايع است به ترتيب توالي زمان.
داستان اصطلاح عامي است براي روايت يا شرح يا گزارش حوادث، داستان در برگيرنده ي نمايش(توصيفي) تلاش و کشمکش است ميان دو نيروي متضاد و يک هدف.
ابتدا لازم دونستم يه تعريف کلي از داستان يعني (معنا و مفهوم اين کلمه) را بنويسم.

عناصر فيلم نامه يا همان داستان5 چيز است: 1- تجربه: اعمالي که در داستان مطرح است،حاصل تجربيات است. تجربيات مختلف است که حادثه را هم بوجود مي اورد و ايجاد جدال مي کند.
2- جدال: جدال مطرح در داستان جدال دو انسان با يکديگر است. مثل جدال داشکل با کاکا رستم.
يا جدال انسان با طبيعت، يا جدال سرنوشت با مرگ و جدال انسان با خود مثل: هملت و بوف کور.
3- حادثه:جدال منجر به حادثه ميشود. براي اين که بتوان به چرائي و انگيزه حادثه هم جواب داد. بايد به جدالها بازگشت. زيرا در داستان هيچ حادثه اي تصادفي نيست و بر اساس جدال پيش مي ايد(البته جز در شروع) گاهي يک حادثه مي تواند تمامي يک داستان را تشکيل دهد.
4- روايت مرتب و منظم حوادث است. تسلسل و توالي حوادث.بعد از فلان حادثه چه حادثه اي اتفاق افتاده است؟بعد چه شد؟(مثل بازي دو مينو) و بدين ترتيب کنجکاوي خواننده براي تعقيب حوادث تحريک مي شود.عامل اصلي جذابيت و پيشبرد داستان،عامل انتظار است.
5- راوي داستان يا زاويه ديد: هر داستاني به طريقي روايت ميشود و حتي ممکن است در يک داستان واحد از انحاء مختلف روايت، استفاده شود.معمول ترين شيوه هاي روايت ، استفاده از اول شخص (من)و سوم شخص(او) است.در روايت اول شخص،خود نويسنده يکي از افراد داستان است.(دائي جان ناپلئون)او مي تواند قهرمان اصلي باشد يا نباشد.اما در روايت سوم شخص، نويسنده بيرون از داستان قرار دارد و اعمال قهرمانان را گزارش مي دهد.

فيلم نامه شکرانه داراي اين 5 مورد ميباشد اما در زمينه مورد 4 يا همان(روايت مرتب و منظم حوادث ) دچار ضعف هايي ميشود که ان ناشي از بهم ريختگي داستان مي باشد. که دليلش هم تدوين نا مناسب و سانسور مي باشد. ودر بعضي پلان ها اشکلات که از سوي نويسنده و کارگردان بروز ميدهد که با تدبيري درست ميتوانستيم شاهدش نباشيم. به طور مثال هنگامي که حامد در دست ياور اسير ميباشد . فقط ما شاهد زد و خورد ان ها هستيم و در پايان رها کردن حامد که قش کرده توسط ياور. اما در قسمت هاي 20 به بعد هستيم که متوجه ميشويم.، ياور با حامد در طولي که اسيرش بوده صبحت هايي کرده است و ادامه روال داستان را براي او تعريف کرده است. در صورتي که اين سکانس به جاي انکه در قسمت هاي 20 به بعد پخش شود يعني هنگامي که حامد از فرودگاه به اداره پليس باز ميگردد بايد در همان قسنت هايي که حامد اسير ياور بود اين سکانس پخش ميشد.که خب بازهم دليليش فکر ميکنم سانسور وتدوين نا مرتب اين سکانس بود.


و اما فوايد داستان گويي از طريق شخصيت اصلي(حامد)

الف- باور کردن و قبولاندن داستان به خواننده. براي مثال وقتي داستاني ماجراي عجيب و غير قابل باوري داشته باشد. تعريف داستان به وسيله خود شخصي که حوادث عجيب و غريبي برايش افتاده ، باعث مي شود خواننده داستان را بيشتر باور کند.

ب- چون در اين زاويه ديد، حوادث، احساسات و پيشامدها از طريق خود شخص بيان ميشود. تاثير بيشتري بر مخاطب مي گذارد و افکار و اتفاقات از نزديک و بسيار صميمانه بيان مي شود.نقل داستان ، توصيف شخصيت اصلي در زاويه ي اول شخص محدوديت ها را نيز در پي خواهد داشت.

زويه دروني:(درونگرا).(شخصيت اصلي) فقط مي تواند از عقايد خودش صحبت کند .که حامد شخصيت اصلي سريال شکرانه که ايفاي اين نقش بر عهده ي پوريا پورسرخ بود به خوبي از عهده ان بر امد.
در واقع وي با استفاده از ميمک صورت خويش و بيان کردن حالاتش از اين طريق بسيار موفق بوده.
به طوري که هم حسي کامل ببينده را با خود بر مي انگيزد.

هر داستان يا فيلم نامه با اين موارد اغاز ميشود. 1- شروع 2- زمينه چيني 3- بحران 4- پيش کشيدن موانع 5- حل شدن موانع 6- پايان

در اين مراحل نقطه ي اوج داراي اهميت ويژه اي است. نقطه اوج،قله جاذبه و احساس،داستان است. حوادث و موانع و بحران ها از زمينه چيني شروع مي شوند. به پيش مي روند و در نقطه اوج اين حوادث به اوج خود ميرسند. تا جايي که خواننده نهايت هيجان را در نقطه اوج دارد. و سپس از نقطه اوج،حوادث کم کم کاهش ميابند. موانع برداشته مي شوند و پايان و هدف قهرمان مشخص مي شود. اوج داستان ممکن است با بحران بزرگ داستان يکي باشد، ببيننده وقتي به اوج مي رسد و گذشته داستان را بياد مي اورد، مي تواند تکامل تدريجي داستان تا رسيدن به نقطه اوج را در يابد، نقطه اوج را باور کند و هيجانات و احساساتش برانگيخته شود.

که اين نقطه ي اوج را ما در سريال شکرانه در 2 قسمت ان شاهد هستيم.الف- قسمتي که در انتهاي ان حامد(پوريا پورسرخ) به ناديا (شيفا صفروا) ميگويد: من يه پيشنهاد دارم. که در همان جا سريال کات مي شود و ببيننده دنبال ان است که بداند حال او (حامد) قرار است چه پيشنهادي دهد.
ب- قسمتي که باز در انتهاي ان يکي از افراد باند نيکلاي وحشي حامد(پوريا پورسرخ) را به مکاني ميبرد که ياور را در انجا کشته است. که با زدن FLASH BACK يعني بازگشت به پلان هاي گذشته و صداي انفجار و کات کردن سريال در اين قسمت باز حس کنجکاوي و ترس ببينده ار اين که حامد کشته ميشود يا نه ؟؟؟ را بر ميانگيزد.

انواع
کشمکش
1- ادم بر ضد ادم
2- ادم بر ضد خويش
3- ادم بر ضد نيرو هاي خارجي که خود نيرو هاي خارجي خود به 3 دسته تقسيم ميگردد.

ادم بر ضد ادم
در اين بحث ما دو نفر را در مقابل هم در حال کشمکش بدني يا کشمکش فکري و يا در حال کشمکش خواسته هايشان مي بينيم.
بهترين مثال درگيري بدني در فيلم هاي وسترن يا جنايي است. براي کشمکش فکري مي توانيم فيلم هاي کاراگاهي مثال بزنيم.

ستيز ادم بر ضد خويش
چنين ستيزي مي تواند ميان دو جنبه شخصيت فرد باشد. مثل: عشق و غرور، مهرباني و خشونت.

ستيز ادم بر ضد نيرو هاي خارجي
اين نيرو ها ميتواند شامل جامعه باشد.مثل شخصيتي که در دادگاه و در مقابل قوانين يک جامعه محکوم مي شود و يا مواردي که ارزش ها و اخلاق هاي يک جامعه مانع پيش برد شخص مي شود.همچنين طبيعت يا عوامل طبيعي ميتوانند عامل کشمکش شوند . مثل: قحط سالي يا هجوم ملخ ها به يک شهر و...
و يا سرنوشت و تقدير يک انسان مانع او براي رسيدن به هدف. بسياري از داستان ها و نمايش هاي قديمي که با وجود مهيا بودن شرايط، اين سرنوشت شخص است که او را به هلاکت مي رساند.

ما در اين سريال شاهد هر 3 نوع کشمکش مي باشيم .که اما صورت و وجه شان ممکن است با تعاريفي که براي هر يک از انها بيان شده متفاوت باشد و يا در بعضي موارد کم رنگ و در بعضي سکانس ها و پلان ها پر رنگ تر خود را نشان دهند.

شخصيت- شخصيت پردازي

اشخاص ساخته شده اي که در داستان ظاهر مي شوند.شخصيت مي نامند. شخصيت در داستان، فردي است که خصوصيات و اخلاقيات او از سوي نويسنده، شناخته ميشود. و سپس نويسنده اين شناخت خود را در گفتار ها و رفتارهاي شخصيت در داستان شخصيت در داستان نشان مي دهد. خلق و چنين شخصيت هايي که ممکن است کاملا از واقعيت گرفته شده باشد و يا ساخته ي ذهن نويسنده باشد و در داستان براي خواننده، مثل شخصيت واقعي به نظر مي ايد را، شخصيت پردازي مي گويند .

همدردي يا همزات پنداري

هم دردي مخاطب با شخصيت داستان، از مهم ترين عوامل موفق شدن يک اثر است . در اين صورت،خواننده لحظه به لحظه با داستان پيش مي رود. با ناراحتي شخصيت، ناراحت مي شود، همراه او اشک مي ريزد و با خنده او مي خندد. نويسنده بايد دنبال راه هايي بگردد که شخصيتش را در ذهن خواننده باور پذير تر کند. يک نويسنده ضعيف ممکن است از يک شخصيت واقعي داستاني بنويسد. اما به دليل ضعف او در شخصيت پردازي ، هيچ کس داستانش و در اصل شخصيتش را باور نکند و بر عکس يک نويسنده زبردست از يک شخصيت غير واقعي ، مي تواند در داستان طوري استفاده کند که ببينده يا خواننده ان را باور کند ، از او تاثير بپذيرد و تا پايان داستان پيش برود. بايد به اين نکته نيز اشاره کرد که يک شخص شرور ، به طور کلي حس همدردي را زنده نمي کند.همين طور شخصيتي که خيلي خوب باشد و هيچ گونه اشتباه و بدي در او نباشد. به خاطر اين که ببيننده او را باور نميکند و با او همدردي نمي کند. يکي ديگر از عوامل واقعي بودن شخصيت اين است که شخصيت مورد نظر، مثل يک انسان عادي اگر چه خوب است اما جاي اشتباه هم داشته باشد و در شخصيت پردازي او نقاط ضعفش هم در نظر گرفته شود.

که اين نکته در سريال شکرانه و در مورد شخصيت پردازي حامد بسيار خوب از طرف نويسنده محترم دکتر محمد هادي کريمي رعايت شده بود . يعني شخصيت حامد را غلو شده بوجود نياورده بودند.( با اين وجود که او فردي مومن و متدين است اما جاي خطا نيز براي اين شخصيت به خوبي در نظر گرفته شده بود) که بيانگر اين پيام بود که هر چند انساني خوب و مومن باشد اما از خطا و اشتباه در امان نيست و به نوعي عامه تر اين که ميخواست بگويد که انسان جايز الخطا هست. که نمونه اي از ان را در سکانس هايي که (حامد به معين بي دليلي خاص و قانع کننده اي به علت پيشنهاد کمکي که ان عکاس به او ميکند و ساير موارد مجبور مي شود اعتماد کند) که بعد ميفهمد که زود قضاوت کرده است.
که بازهم ياداور ميشوم نويسنده در شخصيت پردازي حامد(پوريا پورسرخ) و معين ( فرهاد قائميان) زبر دستي خاصي از خود نشان مي دهد.

شيوه هاي شخصيت پردازي:

1- پرداخت مستقيم شخصيت: در اين روش نويسنده به طور مستقيم و سر راست به ما در مورد شخصيت اطلاعات بدهد.2- پرداخت شخصيت از طريق بيان رفتارها و عکس العمل هاي او شناخته شود: شناخت يک شخصيت از طريق عمل يعني توصيف واکنش ها و رفتارها و شيوه برخورداو، يکي از بهترين شيوه اي شخصيت پردازي است. در اين روش نويسنده هيچ چيز را به طور مستقيم از شخصيتش به مخاطب نمي گويد . بلکه اعمال ورفتار شخص را نشان مي دهد تا خود مخاطب از اين توصيفات که مي تواند به صورت (گريم ها ويه سري تيپ هاي شخصيتي باشد ) پي ببرند.لذت مخاطب از اين گونه شخصيت پردازي بيشتر است از مورد اول چرا که مخاطب خود، داستان را دنبال ميکند و سعي مي کند با هر حرکت و عکس العملي به بخشي از شخصيت وجودي خود پي ببرد.اين کشف و شهود ، خواننده را مجذوب و علاقه مند ميکند. 3- ارائه درونيات شخصيت بدون تعبير و تفسير:به اين ترتيب که با نمايش اعمال و کنش هاي ذهني و عواطف دروني شخصيت، خواننده غير مستقيم به شخصيت او پي مي برد.مثال: داستانها و فيلم نامه هايي که به شيوه سيال ذهن نوشته ميشوند.
مورد 2 و3 شخصيت پردازي در شخصيت حامد به طور بارز قابل رويت هست . و باعث زيبايي و دلنشين شدن کار شده است.

اين ها موارد اصلي بود که در اين سريال و فيلم نامه ان به چشم ميخورد.من نهايت سعي خودم را کردم که با زبان عام در عين حال تخصصي وکامل و جامع همراه با توضيحات براي شما عزيزان بنويسم.
در مواردي که گفته شد فيلم نامه در بعضي جا ها بسيار قوي عمل کرده و در بعضي جا ها دچار ضعف هايي شده است.

و اما در مورد بازيگر نقش اول اقاي پورسرخ (حامد) بسيار عالي و زيبا درخشيدند ، بسيار براي اين نقش مايه گذاشتن چون طبق گفته ي خودشان بعد از فيلم سينمايي روزسوم تلاش و وسواسشان در نقش ها 2 برابر شده است . به طور کل بازي ايشان بي نقص بود و اگر هم به قول بعضي منتقدين و افراد که ميگويند ايشان زياد خوب ندرخشيدند ميخواهم بگويم که اتفاقا بسيار خوب از ايفاي نقش حامد بر امدند اگر هم ضعف ها و يا ايراداتي به وجود امده از سوي ايشان نبوده بلکه از سوي کارگرداني و ضرب العجل بودن کار و متاسفانه سانسور و از بين بردن بسياري از سکانس ها و پلان هاي اين هنرمند جوان بوده است.
بازي خانوم شيفا صفروا (ناديا) هم در نوع خود خوب بود.
پلان ها و سکانس هايي هم که در کشور تاجيکستان گرفته شده بود به نسبت کمبود شرايط، وقت و وسايل خوب بود، اما کارگردان ميتوانست بهتر از اينها در اين موضوع عمل کند. نما بندي هاي کار نيز خوب بود.حداقل نسبت به ديگر سريال هاي ماه رمضان عالي بود چون هي بوم صدا ديگر تو سر بازيگران نميخورد.!!!!!!
در مورد گارگرداني هم اقاي سلطاني متاسفانه ضعيف عمل کردند.

---------------------------------------------

ارزو

اول بگم که من يه منتقد نيستم ولي با نقدهاي زيادي که در مورد کارها خوندم و البته نظر خودم ميخوام شکرانه رو نقد کنم... اميدوارم که به هيچ کس بر نخوره و نه به خاطر اقاي پورسرخ بلکه واقع بينانه به سريال نگاه کنيم... به نظر من شکرانه داراي پستي ها و بلندي هاي زيادي بود.. داراي نقاط قوتي بود و در کنار اين نقاط قوت داراي نقاط ضعف هم بود.. از نقاط قوت سريال اين بود که ابتداي سريال که در ايران فيلم برداري شد واقعا جذاب بود و بيننده رو وادار به ديدن دنباله داستان ميکرد و همچنين کار اقاي پورسرخ هم خيلي معنا گرايانه و زيبا و متين بود البته ريتم بازي کند بود .. ولي در مقابل بازي بسيار زيبا ي اقا پوريا در روز سوم و صاحبدلان و وفا به حق در درجه پايين تري قرار داشت و از همه مهمتر اينکه ما بايد سانسور شدن سريال رو هم در نظر بگيريم که شايد اگر سانسور نميشد جالبتر و زيباتر ميبود .. و مسئله ديگر اينکه بازي اقاي توکلي نسبتا بازي ضعيفي بود در مقابل ديگر هنرمندان...

و ميشد بيشتر و بهتر اين نقش رو پروراند.. فيلم نامه عالي بود اما کارگردان زياد داستان رو پرورش نداد چون اگر فيلم نامه اي به اين زيبايي و دلچسبي بيشتر پرورش داده ميشد مطمئنا جزو برترين ها محسوب ميشد..و همچنين در بين بازيگران تاجيکي فقط شيفا صفروا بود که واقعا بازي جالبي رو ارايه داد و به نظر من بهترين بازيگر تاجيکي ايشون بود که الحق از عهده نقش بر امد... لوکيشن هاي تصويربرداري در ايران عالي بود اما در تاجيکستان ميشد لوکيشنهاي بهتري برگزيد.. تصويربرداري سريال بي نظير بود و جاي قدر داني دارد.. تدوين سريال که يکي از مهمترين ارکان بود واقعا با اظهار تاسف زياد قوي نبود. وهمچنين موسيقي و دو تيتراژپاياني و ابتدايي کار عالي بود و مخاطب رو جذب ميکرد و انتخاب دو نوع موسيقي/تاجيکي و ايراني/يکي از ابتکارات و نقاط قوت سريال محسوب ميشد.. طراحي لباس و صحنه ميشه گفت خوب بود و به جا .... ولي ديالوگها تقريبا ضعف داشت. گريم صورت واقعا عالي و زيبا بود و جاي تحسين دارد.. و اگر ما نه به عنوان طرفدار اقاي پورسرخ بلکه به عنوان يک بيننده بخواهيم به سريال نگاه کنيم در واقع سريال با در نظر گرفتن سانسور شدن ... زياد باب ميل بيننده نبود... ولي نقطه قوت بسيار بالاي سريال پايان سريال بود که کاملا باز و جالب و تاثير گزار بود اما اگر بخوايم در بين سريالها ي ماه مبارک رمضان راي بديم(بدون در نظر گرفتن هواداري از اقا پوريا)به نظر من:1.ميوه ممنوعه....2:شکرانه....3:اغما....4:يک وجب خاک
البته در ميوه ممنوعه يکي از نقاط ضعفها قسمت اخر سريال بود که خيلي دور از انتظار بود...


دوستاي عزيزم من اين نقدو در جايگاه يک منتقد گفتم نه هوادار اقا پوريا .. پس بهتره واقعبينانه به قضيه نگاه کنيم وشايد هم اگه اقا پوريا در اين سريال بازي نميکرد خود ما داستان رو دنبال نميکرديم ....

---------------------------------------

سارا

به نظر من شکرانه هدفهای بزرگی داشت که حکایت از دید وسیع نویسنده داشت.
مثل فرمانبرداری از پدر و مادر و احترام بهشون. مثل اینکه حامد با اینکه کارهای پدرش رو اصلا" قبول نداشت باز هم در مواقعی که پدرش بهش نیاز داشت با احترام و علاقه باهاش برخورد می کرد. یا اینکه وقتی پدرش دو ، سه روز مونده به سفرش به مکه ازش خواست به تاجیکستان بره قبول کرد.
مثل بازگردوندن حق الناس که هدف اصلی بود .
مثل حیا و نجابت که به نظر من آقای پورسرخ با کمال هنرمندی حتی روی طرز نگاه کردنشون کار کرده بودن و صحنه ای که به نادیا گفت : آدم میتونه با شخصیت باشه ، همه هم دوسش داشته باشن و توو لونه ی موش هم زندگی کنه . ولی نجابتش رو هم حفظ کنه و بعد به خاطر اینکه غرور نادیا خرد نشه گفت: درست مثل شما ..!
شخصیت حامد به نظرم جذابیت های زیادی داشت و الگوی خیلی قشنگی و دوست داشتنی بود از یک جوون که تمام فعالیت های اجتماعی و اقتصادی خودش رو به نحو احسن چه از دید جامعه ی امروزی چه از لحاظ شرعی انجام می داد و توش مثل شخصیت های مذهبی که توی فیلم زیاد می بینیم و کمی دور از ذهن و پر از اغراق به نظر می رسه فاصله داشت .شخصیتی که شاید خیلی از خوشی های پوچ رو تجربه کرده بود و بعد به این نقطه رسیده بود که با دوست عشق زیباست با یار بی قراری ...
از نظر من تنها دلیل برخورد این شکلی مردم و رسانه با شکرانه لهجه ی تاجیکی بود که روال داستان رو کند کرده بود و مخاطبها رو خسته می کرد.
شاید ما خیلی عادت کردیم که همه چیز واسمون لقمه ی حاضر و آماده باشه و به خودمون زحمت دقت در دیالوگها رو هم ندادیم.
اما در کل قضاوتی که از طرف یه رسانه ی ملی مثله رادیو می شه باید کمی از سطح فکری مردم بالاتر باشه و دیدش رو وسعت بده تا ببینه این سریال داستانش چقدر وزین بود .
بازی آقای پورسرخ هم که به نظر من عالی بود. و شخصیت حامد رو کاملا" باور پذیر کرده بود. مطمئنا" شخصیتی که در داستان بود ایجاب یه همچین بازی رو می کرد و به نظر من ایشون با بازی خوبشون ثابت کردن از پس هر شخصیتی بر میان

--------------------------------------

نیلوفر(اریان پور)

شکرانه.....

اولین سکانس قبرستان و ختم و همه اینها مخاطب رو خوب جذب کرد!

چی شده بود که پدری تو اولین سالگرد فوت همسرش دوباره تجدید فراش کرده بود؟! خیلی موضوع جالبی بود مخصوصا برای ادمهای که درحال کنکاش برای موضوعات خانوادگین....


اولین قسمت جذب مخاطب خیلی خوبی داشت.... حداقل شاید موضوعش جالب بود و به دل می نشست....

کم کم موضوعات کمی پیچیده شد و رگه های کلاهبرداری هم در داستان پیدا شد.... که این هم خودش مخاطب خاص خودشو داره اما خوب موضوع اول بهتر بود....

اما از اون جایی که پای کشورهای خارجی و بازیگران غیر ایرانی وسط کشیده شد کم کم مخاطب از کار کنار رفت.... چرا؟ چون ما هنوز فقط و فقط فرهنگ خودمون رو قبول داریم... شاید چون فکر می کنیم اگه داخلی باشه بهتره ...شاید چون هنوز هم فکر می کنیم نمی خوایم درک کنیم که جز ما هم وجود داره.....( دقت کنید----> ما می تونیم باور کنیم اما نمی خوایم)

یکی از عوامل دیگه ای که مخاطب کم کم از دست رفت این بود که شاید لهجه فارسی دری به مذاق خیلی ها خوش نمی یومد و چیزی ازش سر در نمی آوردن( اینجا حق با مخاطب بود چون بعضی وقتها واقعا چیزی نمی شد فهمید) اما اگه علاقه بود می شد باهاش کنار اومد....(مشکل ما اینه که فکر می کنیم همیشه فیلم می بینیم برای سرگرمی مثل یک بازی که اگه خوشمون نیومد ولش می کنیم به امان خدا!!)


مسئله دیگه انحراف داستان از موضوع اصلی بود واقعا بعضی وقتها نمی شد سر در آورد که چرا اینجای داستان کاملا بی ربط بود( البته این یک قسمت, مورد لطف سانسور قرار گرفته بود!!)

من خودم به شخصه هیچ ایرادی در فیلمبرداری (به جز صحنه هایی که سوار ماشین بودن) و صدابرداری نمی دیدم..... اما یک جاهایی تدوین ضعف داشت.....

و اما بازیگران....

فکر می کنم باید از کلیشه شدن اومد بیرون یک نفر که سالها نقش یک آدم خوب و + رو بازی می کنه بعد از این همه می یاد و چند سال می ره توی نقش منفی خوب بسه دیگه حداقل یک نقش دیگه بازی کنه بهتره!!!

بازی عاطفه رضوی خوب بود.... یعنی قابل تحسین نبود اما چون متحول شد شاید بشه گفت خوب....

آقای توکلی خوب از آب در اوردند نقش رو چون در زیر تیغ کاملا + بودن و اینجا نه + و نه _. در کل نقششون قابل تحسین بود....

فرهاد قانمیان یک جاهایی واقعا بد صحبت می کرد و می شد کمی بهتر کار کنه اما خوب بی انصافی نمی کنم چون می دونم زمان کم بوده...

مریم کاویانی خیلی ضعیف بازی کرد و به نظر من باید این مظلومیت الکی رو در کارش کنار بگذاره و باید بدونه مخاطب رو نمی شه گول زد.....

و اما پوریا , پوریا نقشش رو خوب تونست از آب در بیاره چون به نظر من با شخصیت خودش تفاوت زیادی داشت و به قول خودش کاملا درونگرا بود و با شاهین صاحبدلان کاملا متفاوت..... و این خودش خیلی خوب بود اما یک جاهایی کمی این + بودن از حد می گذشت....! در کل بعضی جاها از نگا ههای قشنگ و پر معناش نمی شه گذشت چون واقعا انگار واقعی بود و سکانس آخر کار هم که محشر...
اما به نوبه خودش خوب بود.

و اما شیفا صفروا که به قول پوریا یک بازیگر محلی و تازه کار بوده.... به نظر من اگه تازه کار بوده خیلی خوب تونسته بود نقش خودشو از آب در بیاره چون بازی کردن مقابل بازیگرای کشور دیگه کار دشواریه و اون هم خوب تونسته بود نقش خودشو بازی کنه اما باز هم یک جاهایی ایرادهای کوچیکی داشت که می شه چشم پوشی کرد...

در کل سریال اگه از شبکه استانی تهران پخش نمی شد مخاطب بیشتری پیدا می کرد و یکی از عوامل کم مخاطبی همین بود...

شکرانه حقش بیش از این حرفها بود اما خوب دستخوش تغییراتی شد که خودش نمی خواست.....

--------------------------------------

فریماه

اما نقد واقعی کردن از کارهای اقای پورسرخ برای ما که هوادارشیم خیلی سخته.
چون ایشون هنرمند محبوب ماست. اما ما باید به هرحال این زحمت رو به خودمون بدیم وحتی شده برای دقایقی فکر کنیم ایشون هنرمند محبوب ما نیست و ما هم هوادارشون نیستیم.
با این اوصاف با عرض معذرت از همگی شما سریال شکرانه در کارنامه ی هنرمندی که کارهای شاخصی مثل روز سوم و صاحبدلان رو داره یک شکست محسوب میشه.
همونطور که فیلم مهمان این ویژگی رو داره و همینطور پسران اجری.
اما تو نقد یه کار نمایشی نباید پیکان انتقاد رو مستقیما به سمت یه فرد سوق داد چون به هرحال کار گروهیه ومجموع عوامل تو اون دخیل هستن. ولی به دلیل اینکه کارگردان یک اثر سرپرست اون کار محسوب میشه پس اون باید بیشتر از بقیه جوابگو باشه.
کار شکرانه اول از همه یه فیلمنامه ی خوب نداشت گرچه موضوع قابل توجهی مثل حق الناس داشت ولی باید قبول داشته باشیم که خوب به اون پرداخت نشده بود وبه عبارتی خوب پرورونده نشده بود.شاید اگه کل دیالوگ های سریال رو جمع میکردیم به اندازه ی 10 قسمت سریال صاحبدلان نمیشد.
انگار کارگردان به هنرپیشه ها اللخصوص به اقای پورسرخ گفته بودن هرچی دلتون میخواد بیان کنید چون اگه دقت میکردین میدیدین که لفظ حامد و کلماتی که بیان میکرد دقیقا تکیه کلام های خود پوریا بود. برای مثال کلماتی مثل روراست یا انرژی گرفتم و ...
تدوین کار هم که واقعا افتضاح بود و در رفت وامد های مابین دو مکان تهران وتاجیکستان اشتباهات فاحشی رو شاهد بودیم وکلا کار خوب قیچی نخورده بود و ریتم نداشت..........

اما به اصل مطلب که برسیم خود اقای پورسرخه. کاش اقای پورسرخ میدونستن که ما هوادارا فقط عاشق چهره ی زیبای ایشون نشدیم که اگه اینطور باشه خیلی بده , هم برای ما وهم برای خود اقای پورسرخ.
اقای پورسرخ کاش نوشته هامون رو میخوندید تا بدونید من یکی به شخصه از شما گله مندم.چون یه هنرمند دیگه فقط به خودش و خونوادش تعلق نداره. اون متعلق به همه ی اونایی که کاراشو دنبال میکنن ودوستش دارن. من حس می کنم شما هم یکی از اعضای خونواده ی همه ی ما شدی اما با کارای زیبایی مثل وفاو صاحبدلان نه شکرانه که به خاطرش همه ی اونایی که مثلا مثل ما هوادارت نیستن گفتن این بود اون پوریای موفقی که میگفتین.
شما با اونکه وفا کار اولت بود اما توش درخشیدی و باعث شدی که اینهمه هوادار پیدا کنی. اون قدر قشنگ بود که هیچوقت عید 85 رو یادم نمیره. من هیچوقت ماه رمضون 85 رو هم یادم نمیره چون شما بودی که با انتخاب خوبتون با پذیرش نقش شاهین صاحبدلان اون سریال رو ماندگارترین و با مفهوم ترین سریال تا به اینجای فعالیتهای صدا وسیما کردین. شما به همراه گروه خوبتون.
وای هیچوقت یادم نمیره روزی رو که با خانوادم رفتیم سینما و فیلم سراسر خاطره و زیبا و بااحساس روز سوم رو دیدیم. شما اونجا با نقش افرینی زیباتون ما رو سربلند کردید.

نمیدونم میدونید یا نه که ما همه وقتی در ابادان بودید چقدر پیگیر خبر هاتون بودیم و البته هیچ منتی نیست. ما این کار رو با عشق انجام میدادیم همونطور که شما اونجا کارتون رو با تمام وجود انجام میدادید. ماهمگی از فداکاری های شما و سختی کشیدن های شما وخم به ابرو نیاوردنتان در ابادان خبر داریم. مثالش خا طره ای است که دکتر رضایی برامون تعریف کردن.
نمیدانم میدانید یا نه که در ماه بهمن از اینکه کاندیدای بهترین بازیگر مرد سال ایران شدید چقدر ذوق کردیم . ذوق کردیم از موفقیت شما و دیگر اعضای گروه خوبتان انگار که تیم ملی به جام جهانی رفته بود وحتی شیرین تر.
شما در عرض یکسال ژوبین , شاهین و رضای خانواده ی ما شدی. و به همین دلیله که میگم شما به همه ی ما تعلق دارید.
اما امسال نتوانستی حامد خانواده ی ما شوی. هر چقدر هم که سعی کردیم به خودمان بقبولانیم نشد که نشد.
من از شما گله مندم اول از همه به خاطر اینکه این کار ضعیف رو قبول کردید.
هرچقدر هم که بگویید نقش ادم درونگرا را بازی کردن سخت است قبول نمیکنم چون به عنوان مثال هومن سیدی هم در نقش منصور سریال راه بی پایان نقش ادم درونگرایی رو داره اما به خوبی از پس اون نقش براومده و به زیبایی اون رو ایفا کرده.
فقط بدونید که بخشی از ضعف سریال شکرانه به کار شما بر میگرده.
البته در صحنه هایی از این سریال خوب یا حتی عالی ظاهر شدید ولی من وبقیه نتیجه ی کلی کار را میبینیم.
حامد شکرانه وحامد مهمان در حد واندازه ی شما نبود.شما لیاقتتان کار کردن در اثار شاخصی مثل روز سوم و صاحبدلان است و بهترین هنرپیشه بودن در این مرز وبوم.
خلاصه اینکه پوریا پورسرخ نتوانست مثل استاد نصیریان که خودش گفت عاشقانه خودش و کارهایش را دوست دارد انتظارات ما را براورده کند.

---------------------------------------

بیتا

اولا موضوع فیلم خیلی جالب بود و همچنین جدید دوما فیلمنامه خیلی ضعیف بود یعنی دیالوگای خیلی جذاب و پر بار وجود نداشت(مثل میوه ممنوعه که به نظرم بیشتر جذب مخاطبش به خاطر دیالوگای خیلی جالبش بود)البته نمیشه بی منطقی کرد چون این فیلم برای تاجیکیهام بود نمیشد خیلی از جملات قلمبه سلمبه ای که اونا متوجه نمیشن استفاده کرد همینطور در زبون اونا برای ما
به نظرم این ضعیف ترین کارگردانیه آقای سلطانی بود که حالا میتونه یکی از دلایلش کمبود وقت باشه
ولی اکثر بازیگرا از جمله پوریا و خانوم رضوی عالی بودن
اگر از یه بازیگر تاجیک به جای آقای قائمیان استفاده میکردن بهتر بود چون خیلی لهجشون در نیومده بود
آقای توکلی هم به نظرم بهتر از این میتونستن بازی کنن
پوریا هم انصافا نقش یه آدم مظلوم و ساده و با خدا و بی ریا رو خیلی خوب بازی کرد
شاید چون واقعا خود نقش بود خیلی نتونست نظر بعضیارو جلب کنه ولی یه ایرادایی هم داشت که در قبال بازی خوبشون میشه نادیده گرفتش

----------------------------------------------

حمیده

1:بازی های قوی بازیگران(مخصوصا اقای جوهرچی واقای پورسرخ)
2:داستان یک خطی کارو بیان ساده و بدون غلو که مثل بعضی از مجموعه ها نبود که انقدر گره در کار ایجاد میکنند که اخر کار نمیدونند چه جور جمعش کنند درست مثل میوه ممنوعه که به نظر من پایان خیلی بدی داشت و کل زیبایی های مجموعه رو از بین برد مخصوصا که از اقای فتحی اصلا انتظار این پایان نمیرفت
به نظر من این دو مورد بزرگترین حسن کار بود حالا معایبش:
1:تدوین ضعیف: تا اونجایی که من میدونم یک کار متوسط یا ضعیف رو یک تدوین گر خوب میتونه در حد یک کار خوب بالا بیاره که در این مجموعه نه تنها این طور نبود بلکه تدوین بد به کارگردانی و بازی ها لطمه زیادی وارد کرد که علت اصلی که این مجموعه از نظر مردم ضعیف بود برمیگردد به تدوین
2:انتخاب لوکیشن هایی که ظاهر زیبایی نداشتند تا اونجایی که من تو کتابای تاریخی خوندم دوشنبه شهر زیبایست و گروه میتونستند با یکم گشتن لوکیشن های زیباتری رو انتخاب کنند بطوری که بیننده رو جذب کنند وحداقل مردم بخاطر تصاویر زیبای کار ترغیب به دنبال کردن اون بشن همون کاری که اقای لطیفی تو سریال وفا کردن زیبایی تصاویر اولین چیزیه که بیننده رو جذب میکنه

-------------------------------------------

سارا-ج

در مورده نقد نه می خوایم هندونه زیر بغله هم بذاریم نه کاره دیگه.پس نقد می کنیم بدونه احساسات:بهتر بود اقای سهراب پور گارگردانه بهتری را انتخاب می کردند.می خوایم با هم راحت باشیم‘فیلم واقعا قابلیت جذب مخاطب رو نداشت.اشتباههای فاحش تو این فیلم هم مثله فیلمهای دیگه ماه رمضون بیداد میکرد.از فیلمهای دیگه می تونم کمبوده وقت رو بپذیرم ولی از شکرانه نه چون زودتر از فیلمهای دیگر کلید زده بود.اتفاقا فیلمنامه تقریبا سوژه ی جدیدی بود و زیاد نمی توان بر کارفیلمنامه نویس اشکال گرفت.در ضمن فیلم در صحنه های رانندگی بسیار تخیلی عمل میکند‘قبول دارم کار بک پروجکشن بود وتواستودیو فیلمبرداری شده بود ولی ضعیف بود.

-------------------------------------------

اریانا

به نظر من شکرانه موضوع خوبی داشت و از طرفی بازیگران و کارگردان و عواملی که برای کار انتخاب شده بودند هر کدام در نوع خود حرفه ای و هنرمندند.اما دو موضوع سریال رو از هم گسست:اول"زمان محدود و فشرده"دوم"تزلزل شخصیت پردازی و رابطه بین شخصیت ها"...که به نظر من از همون دلیل اول نشات می گیره نمی خوام مساله رو زیاد بازش کنم اما موضوع سریال که یکی از مهمترین مسائل روز جامعه و البته نقطه قوت سریاله(حق الناس)برای پرداخت به زمان بیشتری داشت(نه دو سه ماهه)که صد در صد بهتر به بار می نشست تا هم بازیگران به حس نقش برسن(مثلا آقای قائمیان به لهجه تاجیکی)و هم کارگردان و فیلم نامه نویس زمان کافی برای پرداخت به شخصیت ها و رابطه بینشون داشته باشن(اشاره کوتاه به گذشته حامد و یا باور پذیر کردن حجاب نادیا)اما با این همه,سریال با پایان باز(اپن)و زیبای خود نشان داد که به شعور بیننده احترام قائل است.